Deklaracja z Great Barrington

[Oryginalne tłumaczenie dokumentu, zatytułowanego "The Great Barrington Declaration", podpisanego przez 47 sygnatariuszy - przedstawicieli świata nauki z USA, Wielkiej Brytanii, Kanady, Izraela, Nowej Zelandii, Indii i Szwecji, dokumentu powstałego w Great Barrington, stan Massachusetts (USA), w dniu 4 października 2020. Ilustracje wraz z komentarzem i podkreśleniami pochodzą od autora blogu].

Jako epidemiolodzy chorób zakaźnych i naukowcy zajmujący się zdrowiem publicznym mamy poważne obawy dotyczące niszczącego wpływu na zdrowie fizyczne i psychiczne dominujących polityk walki z COVID-19, proponując jednocześnie podejście nazwane „Ukierunkowaną Ochroną” („Focused Protection”).

Komentarz: Ron Paul, były członek Kongresu USA i były kandydat na prezydenta, oświadczył: "Kiedy oddamy rządowi władzę do podejmowania za nas decyzji medycznych, w istocie zgodzimy się wówczas na to, że to rząd będzie właścicielem naszych ciał" (źródło: Europe Renaissance). Koniec komentarza.

Wywodząc się zarówno z lewicy, jak i prawicy, a ponadto z wszystkich części świata, poświęciliśmy nasze kariery ochronie ludności. Aktualna polityka lockdownu powoduje dewastujące, krótko- i długoterminowe następstwa w dziedzinie zdrowia publicznego.

Przykładowe konsekwencje obejmują obniżoną częstotliwość szczepienia dzieci, coraz gorsze skutki chorób układu krążenia, mniej badań przesiewowych w kierunku nowotworów i pogarszające się zdrowie psychiczne, co prowadzi do jeszcze większego wzrostu śmiertelności w najbliższych latach, przy czym największy ciężar będą musieli udźwignąć przedstawiciele klasy pracującej oraz młodszej części społeczeństwa. Trzymanie uczniów poza szkołami to ogromna niesprawiedliwość.

Utrzymywanie wspomnianych środków do czasu wynalezienia szczepionki spowoduje nieodwracalne szkody, nieproporcjonalnie krzywdząc tych, którzy są najmniej uprzywilejowani społecznie.

Komentarz: "Nie kończąca się nigdy opowieść: POWRÓT DO (NOWEJ) NORMALNOŚCI - OSTATNIA PROSTA!" (źródło: Europe Renaissance). Koniec komentarza.

Na szczęście, nasza wiedza na temat wirusa ciągle się poszerza. Wiemy, że ryzyko śmierci z powodu COVID-19 jest ponad tysiąckrotnie większe u osób starszych i schorowanych niż u młodych. W rzeczy samej, dla dzieci COVID-19 jest mniej niebezpieczny niż wiele innych zagrożeń, włączając w to grypę.

W miarę budowania się odporności w ramach populacji, spadnie ryzyko infekcji u wszystkich, w tym najbardziej narażonych. Wiemy, że wszystkie populacje ostatecznie osiągają odporność stadną, a więc taki stan, w ramach którego wskaźnik nowych infekcji jest stabilny – i że proces ten może być wspomagany przez szczepionkę (choć nie jest od niej uzależniony). Naszym celem powinno zatem być zminimalizowanie śmiertelności i szkód społecznych do czasu osiągnięcia odporności stadnej.

Najpełniejsza współczucia postawa, która bilansuje ryzyko i zysk osiągnięcia odporności stadnej, oznacza pozwolenie tym, u których ryzyko śmierci jest minimalne, aby żyli normalnie i wypracowali odporność na wirusa drogą naturalnej infekcji, przy jednoczesnym zabezpieczeniu tych, którzy są najbardziej narażeni. Nazywamy to „Ukierunkowaną Ochroną”.

Przyjęcie środków mających na celu ochronę najbardziej narażonych powinno być głównym celem polityki zdrowotnej w zakresie przeciwdziałania COVID-19. Tytułem przykładu, domy opieki powinny korzystać z personelu, który nabył już odporność, a także wykonywać częste testy innych pracowników oraz wszystkich odwiedzających. Rotację kadr należy zminimalizować. Emerytom mieszkającym we własnych domach powinno się dostarczać zakupy i niezbędne przedmioty do mieszkań. Kiedy to możliwe, powinni się spotykać z bliskimi raczej na zewnątrz niż w pomieszczeniach. Kompleksowa i szczegółowa lista środków, w tym metod postępowania z wielopokoleniowymi gospodarstwami domowymi, może zostać przyjęta i pozostaje w zasięgu możliwości ekspertów zajmujących się zdrowiem publicznym.

Osobom, które nie są szczególnie narażone, powinno się natychmiast pozwolić na powrót do normalnego życia. Proste zasady higieny, takie jak mycie rąk i pozostawanie w domu, kiedy czujemy się chorzy, powinny być przestrzegane przez wszystkich, aby obniżyć próg potrzebny do osiągnięcia odporności stadnej. 

Szkoły i uniwersytety powinny być otwarte na nauczanie stacjonarne. Należy przywrócić zajęcia dodatkowe, takie jak wychowanie fizyczne. Młodzi dorośli należący do grupy niskiego ryzyka powinni pracować normalnie, a nie z domu. 

Komentarz: "Dzieci wychowane w ten sposób nigdy nie będą walczyły o swoją wolność" (źródło: Europe Renaissance). Koniec komentarza.

Restauracje i inne przedsiębiorstwa powinny zostać otwarte. Należy wznowić działalność w zakresie sportu, sztuki, muzyki i innych wydarzeń kulturalnych. Osoby, które są bardziej narażone, będą mogły brać dobrowolny udział w tych wydarzeniach, podczas gdy społeczeństwo jako całość będzie się cieszyć ochroną zapewnioną bardziej wrażliwym przez tych, którzy zbudowali już odporność stadną.

Komentarz: Aldous Huxley (1894-1963), autor planowanego przez globalne elity i niestety coraz bardziej realistycznego, "Nowego wspaniałego świata", tak skonstatował: "Za mniej więcej następne pokolenie pojawi się farmakologiczna metoda nakłaniania ludzi do pokochania ich niewoli i tworząca, że tak powiem, dyktatury bez łez; tworząca swego rodzaju bezbolesny obóz koncentracyjny dla całych społeczeństw, tak aby ludzie faktycznie mieli odebrane im swobody, ale którzy będą z tego zadowoleni, bo ich uwaga zostanie odciągnięta od chęci buntu przez propagandę czy pranie mózgów; lub pranie mózgów metodami farmaceutycznymi. I to wydaje się być ostateczną rewolucją". Koniec komentarza.

W dniu 4 października 2020 roku niniejszą deklarację opracowali i podpisali w Great Barrington, Stany Zjednoczone Ameryki Północnej:

Dr. Martin Kulldorff, profesor medycyny na Uniwersytecie Harwarda, biostatysta i epidemiolog, specjalizujący się w wykrywaniu i śledzeniu epidemii chorób zakaźnych oraz ocenie bezpieczeństwa szczepionek.

Dr. Sunetra Gupta, profesorka na Uniwersytecie Oksfordzkim, epidemiolożka specjalizująca się w immunologii, opracowywaniu szczepionek oraz modelowaniu matematycznym chorób zakaźnych.

Dr. Jay Bhattacharya, profesor na Wydziale Medycyny Uniwersytetu Stanforda, lekarz, epidemiolog, ekspert w dziedzinie ekonomiki zdrowia i polityki zdrowotnej, zajmujący się chorobami zakaźnymi oraz wrażliwymi grupami społecznymi.

Dr. Alexander Walker, dyrektor World Health Information Science Consultants, były przewodniczący Katedry Epidemiologii w Harvard TH Chan School of Public Health, USA.

Dr. Andrius Kavaliunas, epidemiolog i docent w Karolinska Institute, Szwecja.

Dr. Angus Dalgleish, onkolog, ekspert chorób zakaźnych i profesor w St. George’s Hospital Medical School, Uniwersytet Londyński, Anglia.

Dr. Anthony J Brookes, profesor genetyki, Uniwersytet w Leicester, Anglia.

Dr. Annie Janvier, profesorka pediatrii i etyki klinicznej na Uniwersytecie Montrealskim oraz w Sainte-Justine University Medical Centre, Kanada.

Dr. Ariel Munitz, profesor mikrobiologii klinicznej i immunologii na Uniwersytecie w Tel-Awiwie, Izrael.

Dr. Boris Kotchoubey, Instytut Psychologii Medycznej na Uniwersytecie w Tübingen, Niemcy.

Dr. Cody Meissner, profesor pediatrii, ekspert w rozwoju, efektywności i bezpieczeństwa szczepionek na Uniwersytecie w Tufts, School of Medicine, USA.

Dr. David Katz, lekarz i prezes Inicjatywy Prawdziwego Zdrowia oraz założyciel Centrum Badań Prewencyjnych na Uniwersytecie w Yale, USA

Dr. David Livermore, mikrobiolog, epidemiolog chorób żakaźnych i profesor na Uniwersytecie East Anglia, Anglia.

Dr. Eitan Friedman, profesor medycyny, Uniwersytet w Tel-Awiwie, Izrael.

Dr. Ellen Townsend, profesor of psychologii, szef Self-Harm Research Group na Uniwersytecie w Nottingham, Anglia.

Dr. Eyal Shahar, lekarz, epidemiolog i emerytowany profesor zdrowia publicznego na Uniwersytecie Arizona, USA.

Dr. Florian Limbourg, lekarz i badacz nadciśnienia tętniczego, profesor w Hannover Medical School, Niemcy.

Dr. Gabriela Gomes, matematyczka studiująca epidemiologię chorób zakaźnych, profesorka na Uniwersytecie w Strathclyde, Szkocja.

Dr. Gerhard Krönke, lekarz i profesor immunologii translacyjnej na Uniwersytecie w Erlangen-Norymberga, Niemcy.

Dr. Gesine Weckmann, profesorka edukacji zdrowotnej i profilaktyki w Europäische Fachhochschule w Rostoku, Niemcy.

Dr. Günter Kampf, docent w Instytucie Higieny i Medycyny Środowiskowej na Uniwersytecie w Greifswaldzie, Niemcy.

Dr. Helen Colhoun, profesorka informatyki medycznej i epidemiolgii oraz lekarka zdrowia publicznego na Uniwersytecie w Edynburgu, Szkocja.

Dr. Jonas Ludvigsson, pediatra, epidemiolog i profesor w Karolinska Institute and starszy lekarz Szpitalu Klinicznym w Örebro, Szwecja.

Dr. Karol Sikora, lekarz onkolog i profesor medycyny na Uniwersytecie w Buckingham, Anglia.

Dr. Laura Lazzeroni, profesorka psychiatrii oraz nauk behawioralnych i danych biomedycznych na Uniwersytecie Stanforda, USA.

Dr. Lisa White, profesorka modelowania epidemiolgii na Uniwersytecie Oksfordzkim, Anglia.

Dr. Mario Recker, badacz malarii i docent na Uniwerstrecie w Exeter, Anglia.

Dr. Matthew Ratcliffe, profesor filozofii, specjalista w filozofii zdrowia psychicznego na Uniwersytecie w York, Anglia.

Dr. Matthew Strauss, lekarz OIOM i docent medycyny na Uniwersytecie Queen’s University, Kanada.

Dr. Michael Jackson, pracownik naukowy w School of Biological Sciences, na Uniwersytecie Canterbury, Nowa Zelandia.

Dr. Michael Levitt, biofizyk i profesor biologii strukturalnej na Uniwersytecie Stanforda, USA.

Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w 2013 roku.

Dr. Mike Hulme, profesor geografii społecznej na Uniwersytecie w Cambridge, Anglia.

Dr. Motti Gerlic, profesor mikrobiologii klinicznej i immunologii na Uniwersytecie w Tel-Awiwie, Izrael.

Dr. Partha P. Majumder, profesor i założyciel Naroodwego Instytutu Genomiki Biomedycznej w Kalyani, Indie.

Dr. Paul McKeigue, lekarz, naukowiec modelowania chorób i profesor epidemiologii i zdrowia publicznego na Uniwersytecie w Edynburgu, Szkocja.

Dr. Rajiv Bhatia, lekarz epidemiolog i specjalista polityki społecznej w Veterans Administration, USA.

Dr. Rodney Sturdivant, naukowiec chorób zakaźnych i docent biostatystyki na Uniwersytecie w Baylor, USA.

Dr. Salmaan Keshavjee, profesor w Instytucie Zdrowia Globalnego  i Medycyny Społecznej w Harwardzkiej Szkole Medycznej, USA.

Dr. Simon Thornley, epidemiolog i biostatystyk na Uniwersytecie w Auckland, Nowa Zelandia.

Dr. Simon Wood, biostatystyk i profesor na Uniwersytecie w Edinburgu, Szkocja.

Dr. Stephen Bremner, profesor statystyki medycznej na Uniwersytecie Sussex, Anglia.

Dr. Sylvia Fogel, badaczka autyzmu, psychiatra w szpitalu Massachusetts General Hospital oraz instruktorka w Harwardzkiej Szkole Medycznej, USA.

Tom Nicholson, pracownik naukowy w Duke Center for International Development, Sanford School of Public Policy, Uniwersytet Duke, USA.

Dr. Udi Qimron, profesor mikrobiologii klinicznej i immunologii na Uniwersytecie w Tel-Awiwie, Izrael.

Dr. Ulrike Kämmerer, profesorka i ekspertka wirusologii, immunologii i biologii komórkowej na Uniwersytecie w Würzburg, Niemcy.

Dr. Uri Gavish, konsultant biomedyczny, Izrael.

Dr. Yaz Gulnur Muradoglu, profesor finansów, dyrektor Grupy Roboczej Finasów Behawioralnych na Uniwersytecie Queen Mary w Londynie, Anglia.

Komentarz: Deklarację powyższą podpisało do dzisiaj na całym świecie 855.404 świadomych obywateli, lekarzy oraz naukowców z dziedziny medycyny i zdrowia publicznego. Pomimo tego, rządy państw, we współpracy ze skorumpowaną przez światowych oligarchów, jak Bill Gates, Światową Organizację Zdrowia (WHO), wsparte globalistyczną propagandą, ignorują wiedzę naukową i podstawowe prawa obywateli, łamią ustawodawstwa narodowe i kontynuują bezprawną i pozanaukową politykę szczepień eksperymentalnymi preparatami i politykę zamknięć życia gospodarczego i społecznego.  Koniec komentarza.